سیستم طبقه بندی رنگ

طبقه بندی رنگ هاحافظه انسان در به خاطر سپردن رنگ ها خیلی قوی نیست، بر اساس یک برآورد مشخص شده است که انسان طبیعی به طور متوسط تقریباً قادر به تشخیص ده میلیون رنگ است حال آن که از این تعداد فقط می تواند تعدادی رنگ خاص، آن هم فقط به مدت 2 یا 3 ثانیه به خاطر بسپارد.
تحت این شرایط نام گذاری رنگ ها با اسم در زبان های مختلف کارایی ندارند چرا که زبان ها در توصیف رنگ ها ناتوان و مغلطه آمیز به نظر می رسند آن چنان که در زبان انگلیسی شش رنگ قرمز، سبز، زرد، آبی و سیاه و سفید رنگ های عمده و اصلی هستند و رنگ های دیگر بیشتر با به کارگیری واژه های این شش رنگ توصیف می شوند مثل قرمز تیره و سبزآبی، چینیان نیز به جای صفت تیره و روشن که از سیاه و سفید اخذ شده اصطلاح عمیق و کم عمق را به کار می برند و در زبان ژاپنی و جزایر مالزی کلمه ای برای رنگ قهوه ای وجود ندارد بلکه آن را قرمز تیره می نامند همچنین در توصیفی دیگر که در بیشتر زبان ها رایج است رنگ ها با نسبت دادن به مواد و یا مفاهیم دیگر وصف و بیان می شوند مانند لیمویی، طلایی، قناری، ذغالی، پر طاووسی، پرکلاغی و … موارد استثنایی نیز در بیان رنگ نیز وجود دارد مانند رنگ ماژنتا که تقارن کشف آن در سال 1856 با پیروزی فرانسه از اتریش در نبردی در نزدیکی روستایی به نام ماژنتا سبب انتخاب نام آن شده است.
علاوه بر بیان رنگ ها، روش تولید و یا بازنمایی رنگ ها نیز مهم است. رنگ توصیف شده چگونه تولید می شود؟ در حقیقت انسان همواره در مواجه با پدیده رنگ با دو مشکل روبه رو است، اول آن که رنگ ها را چگونه توصیف کند؟ و دوم اینکه رنگ ها را چگونه تولید و باز نمایی کند؟ بر همین اساس از دیرباز کوشش های زیادی برای ایجاد روش و یا وسیله ای انجام گرفته است که رنگ ها با شماره و رمز نام گذاری و باز تولید آن ها را به طور دقیق درهر زمان و هز نقطه از جهان مشخص کند. این وسیله که امروزه آن را به عنوان « سیستم رنگ» می شناسیم.
به عبارتی دیگر سیستم رنگ یک روش موثر است برای مرتب سازی رنگ ها، با یک ترتیب پیوسته و مداوم با نام گذاری با شماره، حرف و یا ترکیب هر دو، به نحوی که شناسایی رنگ را به صورت بصری آسان نماید، آن ها را جور کند و باعث سهولت در باز تولید آنها شود.
یک سیستم رنگ در طراحی می تواند بسیار ارزشمند باشد و حتی ضروریست، به طور صریح تاکنون سیستم رنگی که بتواند ده میلیون رنگ را مرتب کند هنوز ایجاد نشده است و بزرگترین سیستم های رنگی که ایجاد شده فقط دارای 7000 رنگ بوده اند. مشکل اصلی در ارائه یک سیستم رنگی در تولید و بازنمایی دقیق رنگ ها ست چرا که همیشه مقداری تفاوت در بین سطوح و بافت مواد وجود دارد که باعث اختلاف رنگی خواهند شد.
سیستم های رنگ به طور معمول نمایش دهنده دو بعد در رنگ ها هستند یکی نمایش حرکت تدریجی رنگ ها به سمت رنگ سفید و سیاه و دیگری نمایش جریان تبدیلی رنگ ها با یکدیگر، در هر دوبعد تصاعدی وجود دارد که هماهنگی و ترتیب را بین رنگ ها ایجاد می کند.
یک سیستم رنگی خوب سه خصوصیت باید داشته باشداول آنکه برای نمایش رنگ تمام مواد باید به طور استاندارد تهیه شوند، دوم آنکه تمام رنگ ها باید به طور پیوسته مرتب و کدگذاری شوند سوم آنکه فواصل گام رنگ ها باید یکسان باشد و یکپارچگی بر آن ها حاکم باشد.

حتما بخوانید :   رنگ های گرم و داغ

خبرنامه ایمیلی !